مسمومیت با سالیسیلاتها

از داروهای این گروه می توان آسپرین – اسید سالیسیلیک – متیل سالیسیلات – سدیم سالیسیلات – را نام برد . آسپرین تقریبا در تمام قرصهای ضد درد یافت می شود . مسمومیت با این داروها ممکن است در نتیجه ی تجویز بیش از حد اینگونه مواد داروئی پیش آید . تحمل این افراد در مقابل این مواد بطورچشمگیری متفاوت است . مسمومیت ناشی از سالیسیلاتها خفیف بوده سالیسیلیسم خوانده می شود .

 علائم مسمومیت:

احساس چرخش خود بدور اشیاء و یا اشیاء بدور خود ، وزوز گوش ، اختلال شنوایی ، در غلظتهای بالا علائمی مانند تهوع ، استفراغ ، تعریق ، اسهال، خواب آلودگی ، سردرد ، تاری دید و یا اختلالات روانی بروز می کند .

کمکهای اولیه :

1- باز نگهداشتن راه هوایی – در صورت لزوم اکسیژن به فرد مسموم بدهید.
 2- پیشگیری از جذب دارو بوسیله ی خوراندن مقداری پادزهر قلیایی ضعیف
 3- شستشوی معده با بیکربنات دوسود

علائم مسمومیت با باربیتوراتها

علائم مسمومیت با باربیتوراتها کند شدن تفکر – ناپایداری خلق و خو- اختلال در قضاوت – تلوتلو خوردن – عدم آگاهی صحیح نسبت به محیط اطراف – خواب آلودگی . انواع مسمومیت با باربیتوراتها 1- مسمومیت خفیف – بدنبال مصرف 0.6 گرم باربیتورات سریع الاثر مسمومیت خفیف بروز می کند . بطوریکه بیمار خواب آلوده بوده یا بخواب می رود ولی بر اثر تحریکات خارجی بیدار می شود . 2- مسمومیت متوسط – بدنبال مصرف 5 تا 10 برابر دوزهای خوراکی معمولی از داروهای خواب آور ، مسمومیت متوسط بروز می کند. در اینجا هوشیاری بیمار بطور شدیدتری مختل می گردد و معمولا با ضعیف شدن یا از بین رفتن رفلکسها همراه است . تنفس کند ولی با عمق طبیعی است . گاهی با حرکات شدید دست می توان بیمار را بیدار نمود. در اینحالت بیمار بعد از بیدار شدن ، آگاهی کافی ندارد و لکنت زبان دارد و بعد از چند دقیقه یا چند لحظه وارد اغماء می شود . 3- مسمومیت شدید – بدنبال مصرف 15 تا 20 برابر دوز خوراکی داروهای خواب آور مسمومیت شدید بروز می کند .بیمار را با هیچیک از طرق گفته شده نمی توان بیدار کرد . تنفس آرام و کمی عمیق و احتمالا همراه با سیانوز است .رفلکس کف پایی در اثر تحریک وجود ندارد . رفلکس مردمک به نور موجود است . بیمار دچار آنوکسی شده و درجه حرارت ممکن است پائین تر از حد طبیعی برود . نبض نخی شکل و سریع شده و هیپوتانسیون( افت فشار خون ) وجود دارد. کمکهای اولیه در مسمومیت خفیف ، اقدام درمانی خاصی لازم نیست و بیمار بهبود پیدا می کند . و فقط حالات بیمار باید دقیقا تحت نظر باشد و هرگونه تغییری سریعا مورد توجه و اقدام قرار بگیرد . در میمومیتهای متوسط اقدامات لازم شامل : 1- در صورت بروز اشکال تنفسی باز نگهداشتن یک راه هوایی خوب و تنفس مصنوعی 2- پوزیشن بیمار باید لترال باشد و ترشحات مرتبا از دهانش خارج شود . 3- در زمانیکه بیمار بیدار است ، خوراندن قهوه او را از بازگشت به حالت در مسمومیت شدید که ضعف تنفسی و سیانوز و اتساع مردمکها دیده می شود اقدامات جدیدتری باید صورت گیرد : 1- باز کردن راه هوایی – خروج ترشحات – تنفس مصنوعی 2- قرار دادن بیمار در shock position 3- چون مقدار باربیتورات دفع شده بوسیله ی کلیه با مقدار ادرار نسبت مستقیم دارد ، باید در طول روز 8- 10 لیتر گلوکز 5% را به بیمار اینفیوژن نمود. 4- اگر مدت کوتاهی از مصرف گذشته باشد شستشوی معده جهت درمان و تشخیص حائز اهمیت است .باید شستشو هر چه سریعتر و نهایتا ظرف 1-2 ساعت بعد از مصرف باربیتورات باشد چون این داروها سریعا و تماما جذب می شوند .

مسمومیتهای گوارشی

 مسمومیتهای دارویی :

 

1-     باربیتوراتها : انواع باربیتوراتها ی رایج عبارتند از :

 

 باربیتال – فنوباربیتال ( طویل الاثر)

آموباربیتال  ( متوسط الاثر )

پنتوباربیتال- سکوباربیتال – تیوپنتال ( سریع الاثر )

 

این داروها از گروه داروهای خواب آور می باشند . مصرف ناصحیح و یا دوزهای زیاد این گروه دارویی سبب مسمومیت می گردد.

 

 

مسمومیتهای تنفسی

 

مسمومیتهای تنفسی

مسمومیت های ناشی از دود

 

معمولا مسمومیتهای حاصل از دود معلول استنشاق منواکسید کربن است . لیکن مواد سوختنی می توانند گازهای محرکی نیز آزاد کنند که بسیاری از آنها با آب ترکیب شده به اسید یا بازهای عرق تبدیل می گردند که از این طریق موجب سوختگی های شیمیایی پوست و مخاط مجاری تنفسی فوقانی میگردند .

 

اینگونه گازها عبارتند از :

آمونیاک (هیدروکسید آمونیوم )- اکسید ازت (اسید نیتریک ) – گاز سولفور (اسید سولفوریک) –

گاز سولفور ( اسید سولفوریک ) فسژن ( Phosgen ) یکی از گازهایی ست که بسیار محرک بوده و در نتیجه تماس تتراکلرور کربن که برای اطفای حریق بکار می رود ) با گرما پدید آمده و ممکن است سبب مسمومیت مأمورین آتش نشانی گردد.

 

علائم مسمومیت با دود

سرفه – درد سوزان گلو و سینه – تنگی نفس

این علائم ممکن است کاملا فروکش نمایند و گاهی اوقات چند ساعت یا یک روز پس از تماس ، تنگی نفس و سیانوز ظاهر گشته و سپس بیمار در نتیجه پیدایش سریع ادم ریوی و نارسایی گردش خون از پا درمی آید .

کمکهای اولیه :

1-     بیمار را در هوای آزاد قرار داده و راههای هوائی او را باز نمائید .

2-     لباسهای اضافی او را خارج کنید.

3-     از اکسیژن در صورت دسترسی جهت بهتر نمودن تنفس کمک بگیرید.

4-     استفاده از استروئیدها در جهت درمان خیز ریوی با تجویز پزشک

 

علائم و کمکهای فوری مسمومیت های گوارشی

 

1-     نشانه های مسمومیت

نشانه های مسمومیت به نوع سم بستگی دارد. چه بسا علائمی که در یک مسمومیت دیده شوند ولی در مورد سم دیگر هیچیک ار آن علائم وجود نداشته باشند. مثلا در مورد مسمومیت با تریاک ، مردمک چشم بکلی تنگ می شود در حالیکه در مسمومیت با بلادن ، متسع و گشاد میشود. بطور کلی علائم مسمومیت عبارتند از: سرگیجه – سردرد- طپش قلب- بیحالی – استفراغ – دل درد – اسهال – بند آمدن ادرار – حالت بیهوشی – اغماء و مرگ .

کمکهای فوری در مسمومیتهای گوارشی :

بخاطر بسپارید : نخستین کسی که در مورد مسمومیت از راه دهان باید انجام داد ، رقیق کردن سم می باشد. برای این منظور باید از آب و شیر استفاده کرد. بطور کلی در درمان کلیه مسمومیتها در وحله اول باید اقدامی کرد که سموم جذب نشده هر چه زودتر از بدن دفع گردد . در مسمومیتهای گوارشی می توان برای خارج کردن سم از بدن بیمار را وادار نمود که استفراغ کند . معده را شستشو داد .

در مواردی که شما می دانید شخص مسموم شده ، اسید قوی – ماده قلیایی قوی و یا یک ماده نفتی نخورده است ، اعمال زیر را باید انجام دهید :

1-     با خوراندن آب و شیر به مسموم شده سم را رقیق کنید.

2-     موجب شوید که مسموم استفراغ کند.

3-     سپس از پزشک کمک بگیرید.

 

در مواردیکه شما نمیدانید مسموم شده چه سمی خورده است :

1-     با خوراندن آب و شیر به مسموم شده سم را رقیق کنید.

2-     سعی کنید دریابید چه سمی خورده است (ظرف اصلی را پیدا کنید.)

3-     بی درنگ از پزشک کمک بگیرید.

 

توجه : برچسب یا ظرف محتوی و بقیه سم را به پزشک و آزمایشگاه دهید تا بتواند نوع سم را تعیین کند.

برای تولید استفراغ

مقداری نمک را در آب ولرم ریخته و به بیمار بخورانید سپس انگشت به ته گلو وارد کنید تا استفراغ کند . برای تولید استفراغ همچنین می توان از محلول نشاسته جوشیده که خوردن آن در فرد مسموم تولید استفراغ می کند و خوردن مقادیر زیاد آب گرم در تولید استفراغ مؤثر است استفاده نمود.

توجه :

هنگامیکه شخصی مصدوم استفراغ می کند خواه شما موجب استفراغ شده باشید یا نه ، وی را به پهلو یا شکم در حالیکه سرش از باسن پائینتر قرار گیرد نگهدارید . در پاره ای از حالات نباید شخص مسموم شده را وادار به استفراغ کرد. مثل زمانی که مسموم بوسیله ی یک اسید قوی ( مثل جوهر نمک ) یا یک ماده ی قلیایی قوی ( مانند داروی پاک کننده لوله های آب ) و یا بنزین و نفت مسموم شده باشد.

نشانه هایی که شما را از وادار کردن مسموم به استفراغ باز می دارد عبارتند از :

1-     سوختگیهای اطراف دهان و لبها

2-     بوی نفت و بنزین در دهان

3-     بیهوشی

4-     تشنجها

5-     سستی و بیحالی

6-     آگاهیهای روی ظروف محتوی سم .

 

چنانچه ذکر شد دادن آب یا شیر به مسموم برای رقیق کردن سم اغلب دادن یک ماده خنثی کننده و یک داروی مرهمی لازم است یک ماده خنثی کننده را می توان بعنوان پادزهر پنداشت . این ماده اثرهای زیان آور سم را کاهش می دهد .مثلا سک اسید ضعیف مانند آبلیمو یا سرکه در خنثی کردن یک ماده قلیایی قوی مانند داروی پاک کننده ی لوله های آب مؤثر است و ماده ی قلیایی ضعیف مانند شیر منیزی ، در خنثی کردن یک اسید قوی مانند جوهر نمک و جرم بر دستشویی مؤثر است .

 

 

مسمومیتها

 

مسمومیتها

تعریف سم : سم یا زهر ماده ایست که مصرف آن در بدن عوارض غیرطبیعی و اختلالات گوناگون که به سم موسوم است بوجود می آورد.

راههای مختلف ورود سم به بدن

مواد سمی ممکن است که از راه دستگاه گوارش – دستگاه تنفس و یا از طریق پوست وارد بدن شده و شخص را مسموم سازند.

پیشگیری از مسمومیتها:

مسمومیت اغلب بعلت عدم مراقبت – نادانی – و اشتباه اتفاق می افتد مانند سر کشیدن بطری محتوی اسید ، خوردن غذایی که در ظرف نامناسب نگاهداری شده ، پاشیدن گرد (ددت) بجای نمک روی غذا و غیره و مسمومیت دارویی در نتیجه ی اشتباه ، بنابراین برای جلوگیری از مسمومیت باید دقت نمود که مواد مسموم کننده را در جای مخصوص و خارج از دسترس کودکان نگهداری نمود و روی کلیه ظروف محتوی مواد سمی برچسب روشن و خوانا چسباند .کلیه مواد غذایی را در ظرف و جای مناسب نگهداری نمود.

چگونگی تأثیر سم در بدن:

تأثیر سم در بدن یا موضعی است یا عمومی . سمی که تأثیر موضعی دارد بمجرد تماس با عضو یا بافت ، آنرا سوزانده ، فاسد و متلاشی می کند .

سمی که جذب بدن می شود تأثیر عمومی دارد و بچند گروه تقسیم میشود . گروهی از این سمها تغییراتی در خون بوجود می آورند . گلبولهای سرخ را شکسته و از بین میبرند مثل بنزن. گروه دیگر در معده و روده تأثیر کرده موجب استفراغ – دل درد و سرگیجه می گردند. بعضی دیگر در کلیه – قلب – چشم و ریه تأثیر زیانبخش دارد و بالاخره گروهی از سم ها بطرف اعصاب و مغز کشش داشته ، تشنج و فلج تولید می کند . ماده سمی که وارد بدن شد از طریق کلیه ها – روده – ریه و پوست – ادرار – مدفوع و عرق دفع می گردد و بعضی دیگر با شیر مادر از پستان خارج می شود و در کودک شیرخوار تولید عوارض مسمومیت می کند.

 

شوک عفونی یا Septic Shock

 

شوک عفونی یا Septic Shock

 

حالتی که علت عفونت بسیار پراکنده در نواحی زیادی از بدن دیده می شود . عفونت غالبا از طریق خون از یک بافت به بافت دیگر حمل شده و موجب آسیب گسترده می شود .این نوع شوک بیش از هر شوک دیگری بغیر از شوک کاردیوژنیک موجب مرگ در بیمارستانها می شود.

علل شوک عفونی عبارتند از :

1-     التهاب پرده صفاق یا پریتونیت بر اثر انتشار عفونت از محتویات داخل شکم

2-     پریتونیت ناشی از پاره شدن روده که گاهی بر اثر بیماریهای روده و یا زخم بوجود می آید.

3-     عفونت عمومی ناشی از انتشار یک عفونت ساده پوستی از قبیل عفونت استرپتوکوکی یا استافیلوکوکی

4-     عفونت های ناشی از باسیلهای گانگرن گازی .

5-     انتشار عفونت از کلیه یا مجاری ادراری به خون که غالبا ناشی از باسیلهای کولون است .

 

علائم شوک عفونی

1-     تب شدید

2-     اتساع عروق در سراسر بدن

3-     افزایش برون ده قلبی

4-     تغلیظ خون بعلت آگلوتیناسیون گلبولهای قرمز

 

شوک آنافیلاکتیک Anaphylactic Shock

آنافیلاکسی یک حالت آلرژیک است که در آن برون ده قلبی و فشار شریانی غالبا بطور فوق العاده شدیدی کاهش پیدا می کند . آنافیلاکسی ناشی از یک واکنش آنتی ژن – آنتی کور است که بلافاصله بعد از آنکه آنتی ژنی که شخص به آن حساس است وارد سیستم گردش خون شد در سراسر بدن انجام می شود .

یک چنین واکنشی از چندین راه مهم برای سیستم گردش خون زیان آور است .

1-     واکنش آنتی ژن – آنتی کور در تماس مستقیم با جدار رگها و قلب می تواند عارضه در آنها ایجاد نماید .

2-     سلولهایی که در هر نقطه از بدن بوسیله واکنش آنتی ژن – آنتی کور دچار آسیب شوند چندین ماده سمی من جمله هیستامین بداخل خون آزاد می کنند .

 

اثرات هیستامین :

1-     افزایش ظرفیت رگها بعلت گشاد شدن وریدها

2-     گشاد شدن آرتریولها و در نتیجه کاهش شدید فشار شریانی

3-     افزایش شدید نفوذ پذیری مویرگها توام با دفع سریع مایع بداخل فضای بافتی

 

تزریق مقادیر زیاد هیستامین موجب پیدایش شوک هیستامینی می شود که تقریبا شبیه شوک آنافیلاکتیک است اما با شدت کمتر .

4-  در صورتیکه بیمار دچار صدمات در ناحیه سر باشد می تواند در حالت flat  قرار گیرد ولی سر نبایستی پائینتر از بقیه بدن قرار گیرد.

 

کمکهای اولیه برای اصلاح شوک

  

برای از بین بردن و رفع علل شوک نظیر خونریزی و یا درد شدید باید سریع به بیمار کمکهای ضروری اولیه داده شود.

برای اصلاح شوک باید :

1-     بیمار را فورا بحالت درازکش (Flat) قرار دهید .

2-    روی او را بپوشانید .این پوشش بایستی بقدری باشد که از تلف شدن گرمای بدن جلوگیری کند .

3-     در صورت عدم علائم بهبودی در مصدوم از پزشک کمک بخواهید.

 

پوزیشن بیمار در شوک :

 

1-     پوزیشن بیمار باید بر حسب نوع ضایعه ی ایجاد شده باشد . معمولا بهترین پوزیشن Flat  است که باعث جریان بهتر گردش خون می شود.

2-     در صورت احتمال صدمه به نخاع ( گردن و پشت ) تا پیدا نشدن راه صحیح حرکت دادن بیمار در صورت امکان او را حرکت ندهید .در صورتیکه خطر آسیب و صدمه بیشتر وجود داشته و یا صدمه دیده احتیاج شدید به کمکهای اولیه دارد فورا حرکت دهید.

3-     آسیب دیدگانی که دچار زخمهای وسیع و عمیق بخشهای پایین صورت و فک هستند و یا بیهوش می باشند بایستی بصورت Latheral  قرار داده شوند تا ترشحات بتواند از دهان خارج شود. دقت کنید راههای هوایی بیمار بایستی باز بوده و تمیز باشد.

پاتوفیزیولوژی

 

1- Hypovolemic shock (Oligemic)  : کم شدن ناگهانی حجم خون باعث تحریک baroreceptors های موجود در قوس آئورت و سرخرگ کاروتید شده و این امر از طریق تحریک عصب سمپاتیک باعث انقباض عروق می شود. بعلاوه ترشح آدرنالین نیز از قشر آدرنال باعث تاکی کاردی و انقباض عروق و تاثیر مستقیم بر روی قلب میشود .

اگر بدن بطور سریع خون از دست بدهد ، قدرت حمل اکسیژن خون کاهش می یابد و این مسئله بصورت subcoma تنفسی و علائم مغزی در بیمار منعکس می شود . در ضمن بعلت کم بودن جریان خون ممکن است بیمار سیانوزه شود .

کم شدن جریان خون شامل دو قسمت است :

الف – از دست دادن خون کامل (پلاسما + گلبول)

ب – از دست دادن پلاسما

در مورد اول منبع خونریزی اغلب صدمات وارده به عروق بزرگ و شامل خونریزی های داخلی و خارجی است.

در مورد دوم علت، از دست رفتن مایعات بدن است . در اثر استفراغ ، اسهال و سوختگی

 

علائم کلینیکی در بیمار شامل رنگ پریدگی ، سرد و مرطوب شدن پوست بخصوص در دستها و پاها ، پایین افتادن فشار خون ، تاکیکاردی یا تشویش و نگرانی ، به مرور سرد شدن و سیانوز شدن و سرانجام مرگ.

 

2- Capillary shock

در حدود 70 مایل مویرگ در بدن یک شخص بالغ وجود دارد که 10 درصد آن باز هستند .در صورتیکه مقدار زیادی از این مویرگها باز شوند ، حجم زیادی از خونی که در این مویرگها توقف دارند از دست رفته و باعث شوک می شود.

علت این نوع شوک نسبتا زیاد است .بطور مثال می توان : septic shock (شوک عفونی )، spinal cord shock (شوک نخاعی ) ، neurogenic shock  (شوک عصبی ) ،و شوک در اثر بیهوشی یا Anesthetic shock  و شوک آنافیلاکسی Anaphylactic shock  و شوک داروئی یا Drug shock  در اثر خوردن داروهایی از قبیل داروهای ضد فشار خون و آرام بخش و نارسایی آدرنال را نام برد.

 

علائم کلینیکی در این بیمار عبارتست از : دستها و پاها گرم ، فشار خون پایین ، عدم تاکی کاردی، بمرور کاهش حجم خون از طریق مکانیسم baroreceptors  با تحریک اعصاب سمپاتیک و در نتیجه اسپاسم عروقی ، علائم و نشانه های شوک در بیمار ظاهر می گردد.

 

3- Venous pooling shock

بطور طبیعی وریدها به مقدار زیادی قابل انبساط هستند و بنابر این می توانند حجم زیادی از خون را در خود جای دهند . هر مانعی که باعث عدم ورود خون به قلب شود ، می تواند علت تجمع خون در ناحیه وسیع سیاهرگی شود . در نتیجه  این تجمع جریان خون به مقدار زیادی کاهش یافته و باعث عدم پرفوزیون سلولی می شود . این نوع شوک را می توان در بیماران مبتلا به آمبولی ریه ، آمبولی هوا، تمپوناد قلبی و پنوموتوراکس فشاری دید .

 

علائم کلینیکی در این بیماران عبارتست از : افزایش فشار سیاهرگ c.v.p ، افزایش نبض ، کاهش فشار خون ، سیانوز و ظاهر شدن سریع علائم شوک .

4- کاردیوژنیک شوک یا Myocardial shock

در این نوع شوک ، ماهیچه قلب به اندازه ی کافی قدرت پمپاژ خون به سرخرگها را ندارد. در نتیجه فشار سرخرگی به اندازه ای نیست که پرفوزیون سلولی بخوبی انجام شود . بنابراین خون وارد سیاهرگها و مویرگها شده حجم جریان خون کم میشود .در این حالت بعلت اختناق خون در سیاهرگها (گردش خون پولمونری ورید اجوف ) بیمار احساس تنگی نفس می کند .مقداری مایعات از عروق بیرون زده و وارد بافتها و شش می شود. این نوع شوک در انفارکتوس حاد و مزمن که باعث دژنراسیون میوکارد می شود ایجاد می گردد. علائم بستگی به نحوه شروع (onset  وشعت و محل ضایعه دارد. علائم عبارتست از درد، تنگی نفس ، بی قراری ، ورم و در آخر علائم کلاسیک شوک .

 

 

 

شوک

 

شوک:

شوک عبارتست از کاهش پرفوزیون (( perfusion بافتهای بدن و در نتیجه هیپوکسی سلولی و نهایتا صدمه به اندامهای حیاتی .

در صورتیکه شوک درمان نشودباعث از بین رفتن تعدادی از سلولها شده به طوری که ترمیم آنها غیر ممکن است در نتیجه اندامهای حیاتی قادر به انجام کار نبوده و بیمار در خطر مرگ قرار می گیرد حتی در صورتیکه بیمار درمان گردد سلولهایی که بطور غیر قابل ترمیم از بین رفته اند قادر به ادامه حیات نیستند.

 

دسته بندی:

سیستم گردش خون به پنج دسته تقسیم می شود :

1-     سرخرگها

2-     مویرگها

3-     سیاهرگها

4-     قلب

5-     خون

 

طبق این تقسیم بندی ، شوک را می توان از نظر علت به گروههای زیر تقسیم بندی کرد.

1- Oligemic   یا  Hypovolemic shock

که بعلت کاهش حجم خون و نرسیدن خون کافی به سلولهای بدن ایجاد می شود.

2- Capillary   یا شوک مویرگی :

به علت راکد ماندن خون در مویرگها و نرسیدن به بافتهای بدن ایجاد میشود.

3- Venous Pooling  

بعلت تجمع خون در سیاهرگها و عدم ورود آن به قلب ایجاد می شود.

4-Shock Cardiogenic   یا Myocardial

که بعلت اختلال در عمل پمپاژ قلب ایجاد میشود و در نتیجه آن خون کافی به بافتهای بدن نمی رسد.

 

 

 

کمکهای نخستین در اختلالات تنفسی و گردش خون

 

کمکهای نخستین  در اختلالات تنفسی و گردش خون

 

عملیات (Resusciatation)

 

تعریف و علل اختلالات تنفسی – هدف از تنفس آنستکه هوا را بداخل و خارج ریه ها بجریان انداخته تا اکسیژن لازم در اختیار خون قرار گرفته و گاز کربنیک موجود در آن خارج گردد. تنفس عملی است بسیار پیچیده که در انجام آن مغز- نخاع – قفسه سینه- مجاری عبور هوا و ریه ها هر کدام دارای وظیفه ای می باشند. اختلالات تنفسی ممکن است بعلت صدمات اتفاقی و یا بیماری های مختلف در هر یک از این نقاط بوجود آمده و منجر به نارسایی و یا وقفه تنفسی (( Respiratory Arrest گردد.پاره ای از علل وقفه تنفسی عبارتند از خفگی – مسمومیت ناشی از داروها و گازها- ضربه های شدید مغزی- فشردگی سینه- برق گرفتگی – بسته شدن راههای تنفسی – حمله قلبی – سکته ناقص و سوختگیهای ناشی از نفس کشیدن در هوای گرم حاصله از آتش. در کلیه موارد فوق تنفس مصنوعی لازم است و معمولا بجز در موارد برق گرفتگی و مسمومیت دارویی و یا مسمومیت ناشی از گاز دی اکسید کربن که اغلب ادامه تنفس مصنوعی برای زمانی دراز ضروری است بهبودی بزودی بدست میاید.

 

نکات اساسی در مراقبتهای فوری

نکات اساسی در مراقبتهای فوری

نکات اصلی که باید در موارد اورژانس برای تمام بیماران در نظر گرفته شود عبارتند از:باز نگهداشتن راههای تنفس بیمار ، بکار بردن وسایل احیا کننده در صورت لزوم

جلوگیری از خونریزی

جلوگیری و یا درمان شوک (ارزیابی و میزان برون ده قلبی)

بررسی صدمات وارده بر قفسه سینه و یا گرفتگی های مجاری تنفسی

محافظت زخم و جراحات با پانسمان استریل یا کاملا تمیز

بیحرکت کردن شکستگیها با آتل و غیره

کنترل و ثبت علائم حیاتی بیمار : درجه هوشیاری ، فشار خون، نبض و تنفس و دخول و خروج مایعات

نوع و مقدار دارو

مراقبت های پرستاری انجام شده

آزمایشات فیزیکی و آزمایشگاهی

 

هنگام معاینه کردن یک فرد مجروح اگر بهوش باشد از او بخواهید که محل جراحات را به شما نشان دهد. در وقت معاینه ، لباس او را تا حد امکان جدا سازند تا بیشتر جراحات وارده را دریابید . در صورتیکه جراحات در زانو باشد بهتر است آن قسمت از لباس را پاره کنید .در صورت امکان دوخت لباس را بشکافید . بخاطر داشته باشید که آنکس که بیشتر از همه در حوادث دسته جمعی تقاضای کمک می کند احتمالا کمتر از مصدومی که صدایش در نمیاید اجتیاج به کمک دارد.

بخاطر بسپارید 1 – خونریزی 2- قطع تنفس 3- مسمومیت باید بفوریت معالجه شوند .

 

در صورتیکه بیمار پس از تصادفی شدید بیهوش و یا نیمه بیهوش باشد علت آن معمولا صدمات وارده بر سر بیمار است .

 

خونریزی از یک و یا هر دو گوش و یا از بینی : معمولا نشانه شکستگی جمجمه است . لبها و دهان بیمار را معاینه نمائید و به تغییر رنگ توجه کنید. گاهی ممکن است خون دلمه شده بر لبها نشانه صرع ،شاید علت مسمومیت باشد.

نبض بیمار را لمس کنید .بخاطر داشته باشید که نیافتن نبض نشانه مرگ بیمار نیست.

2- در صورت خونریزی شدید و یا خونریزی داخلی و یا جراحات سر هرگز مایعات به مصدوم ننوشانید.

3- مصدوم را گرم نگهدارید . این امر به جلوگیری از شوک کمک می کند ولی از گرم کردن بی اندازه بیمار خودداری نمایید.

4- یک نفر را همیشه دنبال پزشک و یا آمبولانس بفرستید . فرستاده شما حامل این اطلاعات باشد :

حالت مصدوم – محل – علت و شدت سانحه و لوازم موجود نزد شما. این اطلاعات پزشک را راهنمایی می کند که کجا برود و چه ابزاری با خود بردارد و چه اقداماتی قبل از رسیدن او صورت گرفته است.

5- خونسردی خود را حفظ کنید و در جابجا کردن مصدوم هرگز عجله نکنید .

 

لزوم دانستن کمکهای اولیه

 

تعریف کمکهای اولیه

 

کمکهای اولیه به مراقبتهایی اطلاق می گردد که هنگام وقوع حوادث برای جلوگیری از مرگ و یا کم کردن درد و رنج و یا پیشگیری از صدمات و عوارض بعدی برای مجروح یا مصدوم پیش از رسیدن پزشک و یا انتقال او به بیمارستان بعمل می آید.

در مواجهه با بیمارانی که به دلایل مختلف به اورژانسهای بیمارستانها مراجعه می کنند و یا دچار حوادث و سوانح گردیده اند توجه به وضعیت روحی و روانی بیمار مهمترین نکته ایست که در جهت کمک رسانی به او می تواند مؤثر باشد.

کار پرستار است که برداشت صحیحی از احساس بیمار داشته باشد و مسائل را از دریچه چشم او ببیند. هرگز نباید سعی در کوچک شمردن مشکلات بیمار داشت و باید با توجه به اهمیت قضیه و حفظ خونسردی نهایت کمک را در اسرع وقت در جهت بیمار انجام داد.

 

هدف از انجام کمکهای اولیه

 

بیمارانیکه احتیاج به کمکهای ائلیه و فوری دارند معمولا قربانیان حوادث و سوانح و یا بیماریهای گوناگون هستندکه احتیاج به مراقبت سریع و موقتی دارند و تا رسیدن پزشک این مراقبت ها باید ادامه یابد.

 

هدف اصلی ، نجات بیماراز مرگ حتمی است که اگر مراقبتهای  اولیه بطور صحیح انجام گردد ، نه تنها ناراحتی مصدوم یا بیمار را کمتر نموده بلکه کمک بزرگی به پزشک معالج بیمار می شود.

لزوم فرا گرفتن اصول کمکهای اولیه در زندگی روزمره هم آشکار و واضح است و روزبروز لزوم یادگیری این اصول افزوده میشود.

همانطور که بارها دیده اید در تصادفات اتومبیل ، کمک دهنده ها ، سرنشین ماشین را از زیر آهن پاره ها بیرون کشیده و سعی می کنند او را بحالت صاف خوابانده به بیمارستان انتقال دهند . در صورت کوچکترین بی احتیاطی و نا آشنایی با اصول کمکهای اولیه در صورتیکه پشت مصدوم شکسته باشد ممکن است کمکهای اولیه غلط و نابجا باعث صدمات کلی به ستون فقرات مصدوم شده و سبب فلج دائمی بیمار گردد.