با بوی بد دهان چه باید کرد؟

بوی بد دهان (Halitosis) مشکل بسیار شایعی است. بسیاری از افراد برای از بین بردن بوی بد دهان از آدامس های معطر و خوشبو کننده های مختلف استفاده می کنند. اما این راهکارها فقط راه حل هایی موقتی هستند و شما باید به فکر درمان اصلی و همیشگی این مشکل باشید.

حلق، دهان و بینی حفره هایی هستند که باکتری ها می توانند در آن رشد کنند. همچنین شیار های روی زبان نیز خود محل مناسبی برای تجمع باکتری ها هستند. این باکتری ها، ترکیبات گوگرد داری از خود آزاد می کنند که منشا بوی بد دهان می باشند.

بوی بد دهان می تواند نشانه بیماری های دیگری در بدن باشد که شما از وجود آن ها بی خبرید. مانند: پوسیدگی دندانی، بیماری های لثه، بیماری های گوارشی، بیماری های تنفسی و …که باید به فکر درمان آن ها باشید.

در اینجا به یک سری راهکار های موثر برای از بین بردن بوی بدن دهان اشاره می شود:

۱- از خشک شدن حفره دهان تان جلوگیری کنید. بزاق، دهان را از باکتری های ایجاد کننده بوی بد دهان پاک می کند و چنانچه دهان به هر علتی خشک شود، این باکتری ها فرصتی برای تجمع و ایجاد کردن بوی بد دهان می یابند و بوی بد دهان تشدید می شود. این دقیقا همان اتفاقی است که در موقع خواب برای همه ما اتفاق می افتد. زیرا در موقع خواب مقدار ترشح بزاق به حداقل می رسد.

۲- دندان ها و پشت زبان تان را مسواک بزنید. یکی از اساسی ترین راه ها برای از بین بردن بوی بد دهان، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به طور مرتب است. این کار باعث حذف ذرات غذایی و باکتری های موجود در حفره دهان می شود. برای از بین بردن ذرات غذایی موجود در بین دندان ها نیز باید هر بار پس از مسواک زدن، بین دندان هایتان را نخ بکشید. اگر به هنگام مسواک زدن روی زبان تان را هم مسواک بزنید، شیار های روی زبان را نیز از وجود این باکتری ها پاک می کنید.

۳- به طور مرتب به دندانپزشک تان سر بزنید. دندانپزشک شما پوسیدگی دندانی، درگیری عصب دندان و بیماری های لثه شما را به موقع تشخیص داده و برای درمان آن ها اقدام می کند. بسیاری از این بیماری های دهان و دندان باعث بوی بد دهان می شود.

۴- خوراکی های ضد بوی دهان مصرف کنید. بعضی خوراکی ها در از بین بردن بوی بد دهان نقش کمکی دارند مانند: شربت آبلیموی شیرین، سبزی یا عرق نعناع، لیمو ترش، شربت پرتقال و مرزه.

۵- به فکر درمان بیماری های تنفسی تان باشید. یکی از نشانه های بسیاری از بیماری های بدن، بوی بد دهان است. ابتلا به بیماری هایی مثل عفونت و التهاب مخاط بینی، سینوزیت، گلودرد چرکی و یا عفونت های دیگر دستگاه تنفسی می تواند عامل وجود بوی بد دهان باشد. شما در صورتی که مبتلا به این بیماری ها هستید نمی توانید با مسواک زدن و … از شر بوی بد دهان خلاص شوید و حتما بایستی برای درمان بیماری تنفسی تان به یک پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.

۶- بیماری های گوارشی تان را درمان کنید. “هلیکوباکتر پیلوری” باکتری است که در معده زندگی می کند و موجب بیماری زخم معده می شود. اگر کسی دچار این بیماری باشد ممکن است بتوان آن را از بوی بد دهانش تشخیص داد. بیماری های دستگاه گوارش و اختلال در عملکرد کلیه و کبد هم می توانند از عوامل ایجاد کننده بوی بد دهان باشند. بنابراین اگر شما به طور دایمی مبتلا به بوی بد دهان هستید بهتر است با یک متخصص بیماری های داخلی مشورت کنید.

هپاتيت نوع A

 از خانواده پیکورنا ویروسها و جنس هپاتویروس است که قبلا تحت عنوان آنتروویروس ۷۲ طبق بندی شده است. اما کنون بنام هپاتیت عفونی نامیده می شود. این ویروس کروی شکل است و تقارن ۲۰ وجهی دارد. بدون پوشش است , RNA آن مثبت است. توسط دهان و مدفوع انتقال می یابد. دوره کمون آن تقریبا ۱ ماهه است. بیماری مزمن کبدی ایجاد نمی کند و به ندرت کشنده است و هیچ تشانه آنتی ژنی با دیگر ویروسهای کبدی ندارد. انسان و میمون میزبانهای طبیعی این ویروس هستند. نوکلئوکسید آن در برابر اتر و اسید از سایر پیکورنا ویروسها مقاومتر است و بعلت همین مقاومت باید در برخورد با بیماران مبتلا احتیاط کرد. با استفاده از گیرنده های سطح سلولهای کبدی وارد سلول می شود. جزئیات پاتوژنیسیته برای این ویروس مشخص نیست. از طریق دستگاه کوارش فرد را آلوده می کند. احنمالا در سلولهای اوروفارنکس و اپیتلیال روده تکثیر پیدا می کند. اگرچه انترفرون باعث محدوده شدن ویروس می شود اما سیستم ایمنی نیز در صدمه زدن به سلولهای کبدی آلوده به ویروس و حذف آنها از بدن بی تاثیر نیست. به دنبال ضایعات سلولهلی کبدی یرقان ظاهر می شود. این ویروس از طریق صفرا وارد روده و مدفوع می شود و از ۱۰ روز قبل از ظهور علایم و ایجلد آنتی بادی در مدفوع وجود دارد و از طریق مدفوع منتشر می شود. علایم بالینی آن شامل خستگی , بی اشتهای , ضعف , تهوع , شکم درد , یرقان , تیره شدن رنگ ادرار است

تست سيستم

سيستم تست شد.

نگاهی به علل و عوامل و راه های مقابله با استرس

سازگاری اجتماعی به عنوان مهمترین نشانه سلامت روان از مباحثی اسشت که روانشناسان . جامعه شناسان و سایر متخصصان علوم اجتماعی در دهه های اخیر توجه خاص به آن مبذول داشته اند . امروزه شاهد آن هستیم که افراد از انواع مشکلات مانند پرخاشگری . افسردگی اضطراب انواع تشویشها و دل نگرانیها . کم حوصلگی . مشکلات زناشویی . مشکلات تحصیلی و شغلی . عدم سازگاری والدین و فرزندان با یکدیگر . سوء ظن و بدبینی و ... شکایت می کنند . پیش از آنکه روانشناسی و روانکاوی در دنیای ناشناخته درون انسان به کاوش پردازد و پیش از آنکه بهداشت روانی و نقش آن در حفظ سلامت ارتباطات اجتماعی شناخته شود . اغلب ناسازگاریها و رفتارهای غیر اجتماعی ئ ضد اجتماعی به علتهای نا معلوم نسبت داده می شد و به جای هر نوع درمان و کمکی به بیمار صرفا از راه مجازات های غیر عادلانه ظلمی مضاعف بر او روا می داشتند این روش نه تنها از بیماریهای اجتماعی نمی کاست بلکه افراد مبتلا را به ورطه هولناکتر سوق می داد. 
اکنون تردیدی باقی نمانده است که انواع بزهکاریها و جرائم اجتماعی ریشه در نابسامانیهای روانی دارد که آن نیز اگر علل بیولوژیکی نداشته باشدمعلول محیط ناسالم اجتماعی است .محیط ناسالم اجتماعی . محیطی است که نمی تواند برای اکثریت قریب به اتفاق افراد شرایطی فراهم کند که بتوانند نیازهای خود را در مراتب مختلف برآورده کنند . مثلا اعتیاد گاه از فشار فقر است و در بسیاری از موارد هم در اثر بسته بودن درهای اجتماعی به روی کسی که استعداد و آمادگی پیشرفت دارد. آنکه در حد استحقاق خود امکانات تحقق خویشتن را نمی یابد . اگر نتواند از طریق راه های سالم ( مثل نشریات . احزاب . سخنرانیها و ...) اعتراض خود را ابراز دارد برای گریز از فشار روانی ناچار شیوه ای در پیش می گیرد که هم خود را ویران کند و هم در تخریب جامعه ای که روبروی او ایستاده موثر واقع شود

● حفظ بهداشت روانی جامعه مستلزم اصولی است از قبیل عدالت اجتماعی . فراهم کردن فرصتهای شکوفایی برای افراد . رفع تبعیضات و تعصبات غیر منطقی و غیر عقلایی . ایجاد امنیت اجتماعی و فضایی زاینده و بالنده که فرد بتواند در آن آینده خود را برنامه ریزی کند و ... تا این گونه شرایط آماده نشود انتظار رفتار سازگارانه و خلاق از افراد بیهوده است .
البته یک جامعه نمی تواند برای همه افراد در همه شرایط . امکانات شکوفایی و ارضاء نیازها را فراهم آورد .همیشه خواه ناخواه عده ای ناراضی باقی می مانند . این مهم نیست مهم این است که این افراد چند درصد مردم یک جامعه اند . شدت نارضایتی آنها چقدر است و نوع نیازی که رفع نشده است چیست ؟
نارضایتی برای حقوق . دستمزد یا کمبود مسکن را می توان زود چاره کرد البته با اعمال سیاستهای صحیح مدیریتی و برنامه ریزی مناسب . اما نارضایتی هایی که به نیازهای ثانوی یا عالی انسان مربوط می شود و معمولا هم بیماریهای روانی مزمن ایجاد می کند . چاره اش نه آسان است و نه به سرعت امکان پذیر.
ناسالم بودن جامعه نخست خود را در نهاد خانواده نشان می دهد . پیش از هر جا و بیش از هر جا بنیاد های آن را سست می کند و اگر همچنان ادامه یابد . گسیختگی اجتماعی و در نهایت هرج و مرج و انقلاب را به همراه خواهد داشت .
شخصیت افراد نخست در خانواده پی ریزی می شود . اگر ÷در و مادری خود در تزلزل روحی و اضطراب به سر ببرند نمی توانند کودکانی قوی و سالم ( از نظر جسمی و روحی ) تربیت کنند.
نارضایتی پدر و مادر اثر ویرانگر خود را بر شخصیت کودک باقی می گذارد و از آنجا که بخش اعظم شخصیت یا به گفته اغلب متخصصان . کل ارکان آن تا هفت سالگی شکل می گیرد می توان اهمیت نقش خانواده را در استحکام و سلامت روابط اجتماعی در یک جامعه تصور کرد.
● استرس و فرضیه بحران
اساس این فرضیه بر این قرار است که انسان و شخصیت او مرتبا با بحرانهای مختلف زندگی که باعث بهم خوردن تعادل جسمی – روانی که اکثرا همراه با عدم تعادل و اختلالات عاطفی و رفتاری است مواجه است . در این مواقع فعالیتهای مختلف فیزیولوژیکی و روانی دستگاههای متعادل کننده بدن به کار می افتد تا تعادل بهم خورده را دوباره برقرار نمایند. مفهوم اصلی این فرضیه همان تحمل و طاقت در مقابل فشارها ضربه ها شوک ها و بالاخره تحریکات عصبی است که به نشانگان واکنش به فشار سندرم سازش عمومی معروف است .
این سندرم عبارت است از کلیه کنشها و واکنشهایی که برای برگشت و اصلاح عدم تعادل جسمانی و روانی که به علت تاثیر یک مهاجم غیر اختصاصی در بدن ایجاد شده است به کار می رود. شخصیت انسان به طور کلی آرامش راحتی و خشنودی را به ناآرامی ناراحتی و نارضایتی ترجیح می دهد و لذا تمام اجزای سازنده شخصیت در این فعالیتها شرکت می کنند تا آرامش و تعادل از دست رفته را مجددا کسب کننده .
وجود استرس ها در محیط زندگی امری اجتناب ناپذیر و برای رشد روانی ضروری است ولی آنچه ممکن است منجر به بیماری شود ناتوانی در مقابله با درجات غیر عادی و بسیار شدید استرس می باشد که به صورت واکنشهای فیزیولوپیک و روانی تظاهر می کند .
● استرس یا تنیدگی چیست ؟
استرس نوعی نیاز جسمی یا ذهنی است که در ما پاسخ‌های خاصی را بر می‌انگیزد و به ما امکان می دهد تا با خطر مبارزه کنیم یا از آن بگریزیم. مقادیر کم استرس قادر است عملکرد شما را در اوضاع و احوال خاصی مثل ورزش و کار بهبود بخشد اما استرس بیش از حد به سلامت شخصی آسیب می رساند. با مشخص نمودن شرایط استرس‌زا و یافتن راه‌هایی برای مقابله با آن، قادر خواهید بود، استرس‌های مضر را به حداقل برسانید.
به نظر می رسد که امروزه همه از آن سخن می گویند و این اصطلاح را نه تنها در مکالمات روزمره که در تلویزیون . رادیو و روزنامه ها به کار می برند و تعداد همواره فزاینده ای از سخنرانیها .مراکز درمانگری و دروس دانشگاهی به این موضوع اختصاص داده می شود. با این حال شمار کسانی که تعریف مشابهی از این مفهوم را به دست دهند اندکند : بازرگان آن را ناکامی یا تنش هیجانی می داند مسئول کنترل هوایی در آن یک مشکل تمرکز می بیند ورزشکار به عنوان یک تنش عضلانی درک می کند . کمابیش همه افراد حرفه خود را تنیدگی زاترین حرفه
می دانند و بر این باورند که (( در عصر تنیدگی یا استرس )) زندگی می کنند و این نکته را به فراموشی می سپارند که ترس انسان غارنشین از دریده شدن به چنگال
حیوانات وحشی به هنگام خواب یا مردن از گرسنگی . سرما یا خستگی به همان اندازه ترس ما از جنگ جهانی . رکود اقتصادی انفجار. جمعیت ترافیک سنگین و یا ناتوانی در پیش بینی آینده تنیدگی زا بوده است .
بطور کلی در تعریف تنیدگی یا استرس می توان گفت استرس چیزی است که از خارج بر فرد تحمیل می شود و ناراحتی های جسمانی و روانی را در پی دارد . وقتی مسائل وارده بر یک انسان فراتر از قدرت مقابله ای و انطباقی ارگانیسم آن فرد باشد در آن حالت فرد دچار استرس و تنیدگی خواهد شد . البته قدرت انطباقی و مقابله ای انسانها تا حدی به قدرت جسمانی و فیزیولوژیکی فرد مربوط است .
ولی تا اندازه زیادی می توان به طرز تفکر و شناخت و برداشتهای افراد از اتفاقات و مسائل مربوط گردد . تقویت قدرت روانی و شناختی افراد می تواند استانه استرس پذیری آنها را از حدی تصور می شود بالاتر ببرد که بالا برد این حد را می توان با دادن آموزش هایی لازم اطلاعات در خور فراهم آورد .باید منابع استرس شناسایی شود و به نحو مطلوبی به حل آنها پرداخت .