كهير چيست؟

كهير، كه بدن‌خارش يا تاول نيز ناميده مي‌شود، محدوده‌هايي ورم‌كرده و صورتي رنگ بر روي پوست است.كهيرها ممكن است در شكل‌ها و اندازه‌هاي مختلف ظاهر شوند اما معمولا تقريبا يكسان، با يك محوطه مركزي رنگ‌پريده و برآمده اند كه محدوده‌اي قرمزرنگ دور آن قرار دارد و معمولا مي‌خارند.

كودك شما ممكن است چندين كهير داشته باشد كه پس از چند دقيقه يا چند ساعت از بين بروند وچندتاي ديگر در نقطه ديگري ظاهر شوند. اگر كهير بر روي پوست كودك ظاهر شود ممكن است چند ساعت تا چند روز طول بكشد هرچند امكان آن نيز وجود دارد كه كهيرها براي چند ماه روي پوست باقي بماند. كهيرها شا يع هستند اما واگيردار نيستند.

چه چيزي موجب كهير زدن مي‌شود؟

كهيرها زماني ظاهر مي‌شوند كه بدن يك ماده شيميايي به نام هيستامين را آزاد كند. دلايل متعددي براي اين مسئله وجود دارند كه ممكن است شناسايي عامل اصلي را براي شما دشوار كند اما محتمل‌ترين گزينه‌ها عبارتند از:

• گزيدگي و نيش حشرات: مثلا اگر كودك شما نسبت به زنبورها يا مورچه‌هاي قرمز آلرژي داشته باشد ممكن است در واكنش به گزيدگي يا نيش آنها، كهير بزند.
• غذا: كودك شما ممكن است در واكنش به چيزي كه خورده است كهير بزند. غذاهايي كه بيشتر موجب كهير زدن مي‌شوند عبارتند از: آجيل‌ها، بادام زميني، تخم پرندگان، نرم‌تنان صدف‌دار، ماهي، شير، توت‌هاي تازه يا فريزشده، گوجه فرنگي، و برخي افزودني‌ها و نگه‌دارنده‌هاي خاص غذايي. كودك شما ممكن است بواسطه آلرژي داشتن نسبت به پروتئين موجود در غذا يا صرفا بدين خاطر كه بدن او با آزاد كردنِ هيستامين نسبت به يكي از مواد شيميايي موجود در غذا واكنش نشان مي‌دهد، دچار كهير شود. حتي برخي كودكان صرفا به خاطر تماس با برخي غذاهاي خاص (مثلا وقتي آب توت‌فرنگي به پوست او مي‌رسد) كهير مي‌زنند. (تعجب‌آور اينكه ممكن است خوردن توت‌فرنگي براي همين كودكان هيچ مشكلي ايجاد نكند.)
• مواد آلرژي‌زا: كودكاني كه نسبت به گربه‌ها آلرژي پيدا كرده‌اند، ممكن است پس از لمس يا تماس با گربه كهير بزنند. كودك شما ممكن است حتي از مواد آلرژي‌زاي موجود در هوا (مانند گرده گل‌ها) نيز كهير بزند.
• بيماري: كودك شما ممكن است هنگام سرماخوردگي يا ابتلا به ساير بيماري‌هاي ويروسي، كهير بزند. البته كهير زدن در اثر بيماري‌هاي باكتريايي چندان معمول نيست.
• دما: گاهي اوقات دماهاي سرد مي‌توانند موجب كهير زدن شوند. همين مسئله درباره تغيير ناگهاني دما نيز صادق است: مثلا وقتي كه پوست كودك شما پس از سرد بودن، ناگهان گرم مي‌شود.
• داروها: آنتي‌بيوتيك‌ها و برخي داروهاي ديگر ممكن است موجب كهير زدن شوند.

چگونه بايد كهير را درمان كنم؟

اگر فكر مي‌كنيد كودكتان بواسطه آلرژي به حيوان خانگي يا گرده گل‌ها به كهير دچار شده است، او را به حمام ببريد تا ماده آلرژي‌زا تا حد امكان از روي بدن او پاك شود. كمپرس سرد نيز گاهي اوقات مي‌تواند موجب تخفيف ناراحتي كودك شود. همچنين مي‌توانيد كهيرها را با يك توپ پنبه‌اي آغشته به لوسيون كالامين(Calamine)، به آرامي مالش دهيد. از پوشاندن لباس‌هايي به كودك كه در محل كهيرها تنگ و چسبيده باشند، خودداري كنيد. اگر مي‌توانيد علت بروز كهير را شناسايي كنيد، تمام تلاش خود را بكنيد تا كودكتان در آينده مجددا در معرض آن قرار نگيرد.

چه زماني بايد با پزشك كودكم تماس بگيرم؟

اگر كودك شما نشانه‌هاي مشكل تنفسي (از قبيل خس‌خس كردن، سرفه، نفس كم آوردن، يا ورم گلو) دارد ي بيهوش شده است و يا اگر اسهال يا استفراغ شديد دارد فورا با اورژانس تماس بگيريد. اين نشانه‌ها، همراه با كهير، مي‌توانند علامت بروز شوك آنافيلاكتيك باشند: يك واكنش آلرژيك بالقوه كشنده.

اگر كودك شما ناراحت است، از پزشك بپرسيد كه آيا مي‌توانيد آنتي‌هيستامين خوراكي كه بدون نسخه نيز به فروش مي‌رسد براي كاهش خارش و تورم به او بدهيد يا خير. پزشكان در برخي موارد، استروئيده را براي درمان كهيرهايي كه به آنتي‌هيستامين‌ها پاسخ نمي‌دهند، تجويز مي‌كنند.

اگر كهيرها بيش از يك هفته باقي ماندند، حتي اگر مشكلي براي كودك ايجاد نمي‌كنند، با پزشك او در اين باره صحبت كنيد

اين‌ وضعيت‌ زماني‌ اتفاق‌ مي‌افتد كه‌ خون‌، اكسيژن‌ ناكافي‌ در اختيار بافت‌هاي‌ بدن‌ قرار دهد. علل‌ اين‌ وضعيت‌ از خفگي‌ يا مسموميت‌ تا اختلال‌ كاركرد ريه‌ يا مغز متفاوت‌ است‌. اين‌ وضعيت‌ (بسته‌ به‌ درجه‌ هيپوكسي‌) با علايم‌ مختلفي‌ همراه‌ است‌. اگر هيپوكسي‌ به‌ سرعت‌ درمان‌ نشود، مي‌تواند كشنده‌ باشد چون‌ وجود غلظت‌ كافي‌ اكسيژن‌ براي‌ كاركرد تمام‌ اعضا و بافت‌هاي‌ بدن‌ حياتي‌ است‌. در فرد سالم‌، مقدار اكسيژن‌ موجود در هوا بيش‌ از حدي‌ است‌ كه‌ بافت‌هاي‌ بدن‌ براي‌ كاركرد طبيعي‌ به‌ آن‌ نياز دارند. با اين‌ حال‌ در فرد بيمار يا آسيب‌ديده‌، كاهش‌ اكسيژني‌ كه‌ به‌ بافت‌ها مي‌رسد، كاركرد بدن‌ را بيش‌ از پيش‌ مختل‌ مي‌كند. هيپوكسي‌ خفيف‌، توانايي‌ تفكر صحيح‌ را در فرد كاهش‌ مي‌دهد اما بدن‌ در پاسخ‌ به‌ اين‌ حالت‌، سرعت‌ و عمق‌ تنفس‌ را افزايش‌ مي‌دهد. با اين‌ همه‌، اگر اكسيژن‌رساني‌ به‌ سلول‌هاي‌ مغزي‌ تنها به‌ مدت‌ ۳ دقيقه‌ قطع‌ شود، مرگ‌ اين‌ سلول‌ها آغاز مي‌شود. تمام‌ وضعيت‌هايي‌ كه‌ در اين‌ فصل‌ به‌ آنها خواهيم‌ پرداخت‌، مي‌توانند هيپوكسي‌ ايجاد كنند.

تشخيص‌

در هيپوكسي‌ متوسط‌ تا شديد ممكن‌ است‌ موارد زير وجود داشته‌ باشند:
تنفس‌ سريع‌
تنفس‌ توأم‌ با زجر يا بريده‌ بريده‌ و نياز شديد به‌ هواي‌ تازه‌
اشكال‌ در صحبت‌ كردن‌
پوست‌ خاكستري‌ ـ آبي‌ (سيانوز). اين‌ حالت‌، ابتدا انتهاهاي‌ بدن‌ (مثل‌ لب‌ها، بستر ناخن‌ها و نرمه‌ گوش‌ها) را درگير مي‌كند اما با پيشرفت‌ هيپوكسي‌، سيانوز كل‌ بدن‌ را فرا مي‌گيرد.
اضطراب‌
بي‌قراري‌
سردرد
تهوع‌ و احتمالاً استفراغ‌
قطع‌ تنفس‌ (در صورتي‌ كه‌ هيپوكسي‌ به‌ سرعت‌ برطرف‌ نشود).

ادامه مطلب

 

واکنش هاى آلرژى نسبت به نیش زنبور بسیار شایع است. خطرناک ترین و عمده ترین عامل آلرژى، نیش زنبورهاى وحشى است و آلرژى نسبت به زنبور عسل که بیشتر در میان زنبورداران دیده مى شود در رده دوم قرار مى گیرد.براى بروز آلرژى لازم است فرد یک بار به وسیله زنبور وحشى یا زنبور عسل گزیده شود، و سپس حداکثر تا ۶ هفته وقت مى گیرد تا حساسیت به وجود آید. بنابراین در اولین گزش آلرژى رخ نمى دهد. زنبورهاى وحشى مى توانند چندبار انسان را بگزند، در حالى که زنبورهاى عسل هنگام نیش زدن، نیش خود را در پوست به جاى مى گذارند و بلافاصله مى میرند.

در اغلب موارد نیش زدن زنبور باعث تورم و درد در محل به خاطر یک واکنش سمى غیرحساسیتى به زهر زنبور مى شود. واکنش هاى حساسیتى به نیش زنبور ممکن است خفیف باشد و با درد و قرمزى موضعى پوست همراه باشد. در عین حال ممکن است واکنشى عمومى تر به همراه تورم، کهیر و قرمزى باشد که دو مفصل را در برمى گیرد.در موارد شدیدتر ممکن است کل بدن دچار تورم شود، تورم عروقى منتشرشده ، اشکال تنفس و آنافیلاکسى شدید با شوک و سقوط فشار خون به وجود مى آید. واکنش آلرژى نسبت به سم زنبور در طول ده دقیقه پس از گزیده شدن به وجود مى آید.

واکنش هاى شدید حساسیتى تهدید کننده حیات در افراد داراى آلرژى شدید، در افراد مسن، در افرادمبتلا به بیمارى هاى قلبى و عروقى و در موارد گزش هاى متعدد ممکن است روى دهد.در موارد واکنش هاى خفیف به سم زنبور تنها مصرف قرص هاى آنتى هیستامین کافى است، در حالى که در موارد واکنش هاى شدیدتر یا آنافیلاکسى ممکن است احیاى بیمار به تزریق آدرنالین، آنتى هیستامین، قرص هاى خوراکى کورتون و تزریق سرم نیاز داشته باشد.همه افرادى که به نیش زنبور آلرژى دارند باید دستبندهاى هشدار پزشکى (که وجود حساسیت بر روى آن ثبت شده است) و نیز یک سرنگ خودکار تزریق آدرنالین همراه داشته باشند.با استفاده تست خراش پوستى مى توان آلرژى فرد به سم زنبور وحشى یا عسل را تشخیص داد. متأسفانه این تست به اندازه تست ها براى مواد آلرژى زاى تنفسى دقیق نیست.

پیشگیرى از آلرژى به سم زنبور :

در تابستان ها از محل هایى که زنبورهاى وحشى در آنها فراوانند، به خصوص محل هاى پیک نیک، آشغالدانى ها و مکان هاى صرف غذا دورى کنید.

در بیرون از خانه از نوشیدن مایعات شیرین و چسبناک خوددارى کنید.

اگر زنبورى به شما نزدیک مى شود، وحشت زده نشوید، به جاى این که بى حرکت بایستید یا به آرامى از او دور شوید، با زدن ضربه اى او را بکشید.

هرگز پس از نیش زنبور ورزش نکنید یا حمام داغ نگیرید چرا که ممکن است واکنش به سم زنبور تشدید شود. اگر به کسى برخوردید که دچار آلرژى شدید (آنافیلاکسى) شده است، فوراً کمک خبر کنید، احیاى قلبى و ریوى انجام دهید و در صورت امکان به او آدرنالین تزریق کنید.

روش هاى حساسیت زدایى از آلرژى نسبت به سم زنبور بسیار مؤثر هستند. در این روش درمانى تزریق هایى براى حساسیت زدایى در یک دوره ۳ تا ۵ ساله انجام مى شود که معمولاً به بهبودى کامل آلرژى منجر خواهد شد. این درمان باید تنها در کلینیک هاى تخصصى آلرژى انجام شود چرا که ممکن است واکنش هاى شدیدى در هنگام تزریق به وجود آید.

مسمومیت با گوشت ( بوتولیسم ) Butulism بیماری است که با فلج عضلانی و علائم متغیر گوارشی تظاهر می نماید . این بیماری در اثر جذب گوارشی سم که بوسیله کلستریدیوم بوتولینوم تولید می شود ، ایجاد می گردد. کلستریدیوم بوتولینوم ، باسیل اسپورزا و بیهوازی می باشد. و بطور وسیعی در طبیعت پراکنده است . این میکروب در محیطهای آبی ، خاکهای کشاورزی و بایر و در بسیاری از حیوانات و فرآورده های آنان یافت می شود . میزان کشندگی سم : سم بوتولینوم 25 صد هزارم آن برای از پا درآوردن انسان کافی است . پیشگیری: 1- سر بسته نگهداشتن مواد غذایی 2- عدم نگهداری مواد غذایی در جاهای گرم که بیش از 10 درجه سانتیگراد حرارت دارند بلکه باید آنها را در 45 درجه نگهداشت. 3- عدم استفاده از مواد کنسروی که قوطی آنها دارای درب باد کرده یا سوراخ هستند. 4- چون سم بوتولینوم از نوع پروتئین است ، جوشانیدن باعث از بین رفتن آن می گردد. جوشانیدن هر ماده غذائی بخصوص لبنیات و قوطی های کنسرو بمدت 20 دقیقه از ایجاد بیماری پیشگیری می کند. علائم مسمومیت : معمولا 12 الی 36 ساعت بعد از خوردن غذای حاوی سم بیماری شروع می شود. علائم شامل ضعف ، بیقراری ، خشکی دهان و گلو ، تهوع ، استفراغ ، درد و اتساع شکم ، تاری دید ، دیسفاژی ، مدریاز می باشد. کمکهای اولیه : *علت اینکه بزرگترین خطر بوتولیسم ، نارسائی تنفسی است مهمترین کار، یشگیری یا درمان این مشکل می باشد. 1- باز کردن راههای هوایی 2- تنفس مصنوعی در صورت لزوم 3- اکسیژن رسانی *آسپیراسیون ترشحات معده *شستشوی معده – بمنظور تسریع تجزیه توکسین می توان محلول بیکربنات سدیم را بداخل معده وارد نمود.

علائم مسمومیت با باربیتوراتها کند شدن تفکر – ناپایداری خلق و خو- اختلال در قضاوت – تلوتلو خوردن – عدم آگاهی صحیح نسبت به محیط اطراف – خواب آلودگی . انواع مسمومیت با باربیتوراتها 1- مسمومیت خفیف – بدنبال مصرف 0.6 گرم باربیتورات سریع الاثر مسمومیت خفیف بروز می کند . بطوریکه بیمار خواب آلوده بوده یا بخواب می رود ولی بر اثر تحریکات خارجی بیدار می شود . 2- مسمومیت متوسط – بدنبال مصرف 5 تا 10 برابر دوزهای خوراکی معمولی از داروهای خواب آور ، مسمومیت متوسط بروز می کند. در اینجا هوشیاری بیمار بطور شدیدتری مختل می گردد و معمولا با ضعیف شدن یا از بین رفتن رفلکسها همراه است . تنفس کند ولی با عمق طبیعی است . گاهی با حرکات شدید دست می توان بیمار را بیدار نمود. در اینحالت بیمار بعد از بیدار شدن ، آگاهی کافی ندارد و لکنت زبان دارد و بعد از چند دقیقه یا چند لحظه وارد اغماء می شود . 3- مسمومیت شدید – بدنبال مصرف 15 تا 20 برابر دوز خوراکی داروهای خواب آور مسمومیت شدید بروز می کند .بیمار را با هیچیک از طرق گفته شده نمی توان بیدار کرد . تنفس آرام و کمی عمیق و احتمالا همراه با سیانوز است .رفلکس کف پایی در اثر تحریک وجود ندارد . رفلکس مردمک به نور موجود است . بیمار دچار آنوکسی شده و درجه حرارت ممکن است پائین تر از حد طبیعی برود . نبض نخی شکل و سریع شده و هیپوتانسیون( افت فشار خون ) وجود دارد. کمکهای اولیه در مسمومیت خفیف ، اقدام درمانی خاصی لازم نیست و بیمار بهبود پیدا می کند . و فقط حالات بیمار باید دقیقا تحت نظر باشد و هرگونه تغییری سریعا مورد توجه و اقدام قرار بگیرد . در میمومیتهای متوسط اقدامات لازم شامل : 1- در صورت بروز اشکال تنفسی باز نگهداشتن یک راه هوایی خوب و تنفس مصنوعی 2- پوزیشن بیمار باید لترال باشد و ترشحات مرتبا از دهانش خارج شود . 3- در زمانیکه بیمار بیدار است ، خوراندن قهوه او را از بازگشت به حالت در مسمومیت شدید که ضعف تنفسی و سیانوز و اتساع مردمکها دیده می شود اقدامات جدیدتری باید صورت گیرد : 1- باز کردن راه هوایی – خروج ترشحات – تنفس مصنوعی 2- قرار دادن بیمار در shock position 3- چون مقدار باربیتورات دفع شده بوسیله ی کلیه با مقدار ادرار نسبت مستقیم دارد ، باید در طول روز 8- 10 لیتر گلوکز 5% را به بیمار اینفیوژن نمود. 4- اگر مدت کوتاهی از مصرف گذشته باشد شستشوی معده جهت درمان و تشخیص حائز اهمیت است .باید شستشو هر چه سریعتر و نهایتا ظرف 1-2 ساعت بعد از مصرف باربیتورات باشد چون این داروها سریعا و تماما جذب می شوند .

 مسمومیتهای دارویی :

 

1-     باربیتوراتها : انواع باربیتوراتها ی رایج عبارتند از :

 

 باربیتال – فنوباربیتال ( طویل الاثر)

آموباربیتال  ( متوسط الاثر )

پنتوباربیتال- سکوباربیتال – تیوپنتال ( سریع الاثر )

 

این داروها از گروه داروهای خواب آور می باشند . مصرف ناصحیح و یا دوزهای زیاد این گروه دارویی سبب مسمومیت می گردد.

 

 

 

مسمومیتهای تنفسی

مسمومیت های ناشی از دود

 

معمولا مسمومیتهای حاصل از دود معلول استنشاق منواکسید کربن است . لیکن مواد سوختنی می توانند گازهای محرکی نیز آزاد کنند که بسیاری از آنها با آب ترکیب شده به اسید یا بازهای عرق تبدیل می گردند که از این طریق موجب سوختگی های شیمیایی پوست و مخاط مجاری تنفسی فوقانی میگردند .

 

اینگونه گازها عبارتند از :

آمونیاک (هیدروکسید آمونیوم )- اکسید ازت (اسید نیتریک ) – گاز سولفور (اسید سولفوریک) –

گاز سولفور ( اسید سولفوریک ) فسژن ( Phosgen ) یکی از گازهایی ست که بسیار محرک بوده و در نتیجه تماس تتراکلرور کربن که برای اطفای حریق بکار می رود ) با گرما پدید آمده و ممکن است سبب مسمومیت مأمورین آتش نشانی گردد.

 

علائم مسمومیت با دود

سرفه – درد سوزان گلو و سینه – تنگی نفس

این علائم ممکن است کاملا فروکش نمایند و گاهی اوقات چند ساعت یا یک روز پس از تماس ، تنگی نفس و سیانوز ظاهر گشته و سپس بیمار در نتیجه پیدایش سریع ادم ریوی و نارسایی گردش خون از پا درمی آید .

کمکهای اولیه :

1-     بیمار را در هوای آزاد قرار داده و راههای هوائی او را باز نمائید .

2-     لباسهای اضافی او را خارج کنید.

3-     از اکسیژن در صورت دسترسی جهت بهتر نمودن تنفس کمک بگیرید.

4-     استفاده از استروئیدها در جهت درمان خیز ریوی با تجویز پزشک

 

 

مسمومیتها

تعریف سم : سم یا زهر ماده ایست که مصرف آن در بدن عوارض غیرطبیعی و اختلالات گوناگون که به سم موسوم است بوجود می آورد.

راههای مختلف ورود سم به بدن

مواد سمی ممکن است که از راه دستگاه گوارش – دستگاه تنفس و یا از طریق پوست وارد بدن شده و شخص را مسموم سازند.

پیشگیری از مسمومیتها:

مسمومیت اغلب بعلت عدم مراقبت – نادانی – و اشتباه اتفاق می افتد مانند سر کشیدن بطری محتوی اسید ، خوردن غذایی که در ظرف نامناسب نگاهداری شده ، پاشیدن گرد (ددت) بجای نمک روی غذا و غیره و مسمومیت دارویی در نتیجه ی اشتباه ، بنابراین برای جلوگیری از مسمومیت باید دقت نمود که مواد مسموم کننده را در جای مخصوص و خارج از دسترس کودکان نگهداری نمود و روی کلیه ظروف محتوی مواد سمی برچسب روشن و خوانا چسباند .کلیه مواد غذایی را در ظرف و جای مناسب نگهداری نمود.

چگونگی تأثیر سم در بدن:

تأثیر سم در بدن یا موضعی است یا عمومی . سمی که تأثیر موضعی دارد بمجرد تماس با عضو یا بافت ، آنرا سوزانده ، فاسد و متلاشی می کند .

سمی که جذب بدن می شود تأثیر عمومی دارد و بچند گروه تقسیم میشود . گروهی از این سمها تغییراتی در خون بوجود می آورند . گلبولهای سرخ را شکسته و از بین میبرند مثل بنزن. گروه دیگر در معده و روده تأثیر کرده موجب استفراغ – دل درد و سرگیجه می گردند. بعضی دیگر در کلیه – قلب – چشم و ریه تأثیر زیانبخش دارد و بالاخره گروهی از سم ها بطرف اعصاب و مغز کشش داشته ، تشنج و فلج تولید می کند . ماده سمی که وارد بدن شد از طریق کلیه ها – روده – ریه و پوست – ادرار – مدفوع و عرق دفع می گردد و بعضی دیگر با شیر مادر از پستان خارج می شود و در کودک شیرخوار تولید عوارض مسمومیت می کند.

 

 

شوک عفونی یا Septic Shock

 

حالتی که علت عفونت بسیار پراکنده در نواحی زیادی از بدن دیده می شود . عفونت غالبا از طریق خون از یک بافت به بافت دیگر حمل شده و موجب آسیب گسترده می شود .این نوع شوک بیش از هر شوک دیگری بغیر از شوک کاردیوژنیک موجب مرگ در بیمارستانها می شود.

علل شوک عفونی عبارتند از :

1-     التهاب پرده صفاق یا پریتونیت بر اثر انتشار عفونت از محتویات داخل شکم

2-     پریتونیت ناشی از پاره شدن روده که گاهی بر اثر بیماریهای روده و یا زخم بوجود می آید.

3-     عفونت عمومی ناشی از انتشار یک عفونت ساده پوستی از قبیل عفونت استرپتوکوکی یا استافیلوکوکی

4-     عفونت های ناشی از باسیلهای گانگرن گازی .

5-     انتشار عفونت از کلیه یا مجاری ادراری به خون که غالبا ناشی از باسیلهای کولون است .

 

علائم شوک عفونی

1-     تب شدید

2-     اتساع عروق در سراسر بدن

3-     افزایش برون ده قلبی

4-     تغلیظ خون بعلت آگلوتیناسیون گلبولهای قرمز

 

شوک آنافیلاکتیک Anaphylactic Shock

آنافیلاکسی یک حالت آلرژیک است که در آن برون ده قلبی و فشار شریانی غالبا بطور فوق العاده شدیدی کاهش پیدا می کند . آنافیلاکسی ناشی از یک واکنش آنتی ژن – آنتی کور است که بلافاصله بعد از آنکه آنتی ژنی که شخص به آن حساس است وارد سیستم گردش خون شد در سراسر بدن انجام می شود .

یک چنین واکنشی از چندین راه مهم برای سیستم گردش خون زیان آور است .

1-     واکنش آنتی ژن – آنتی کور در تماس مستقیم با جدار رگها و قلب می تواند عارضه در آنها ایجاد نماید .

2-     سلولهایی که در هر نقطه از بدن بوسیله واکنش آنتی ژن – آنتی کور دچار آسیب شوند چندین ماده سمی من جمله هیستامین بداخل خون آزاد می کنند .

 

اثرات هیستامین :

1-     افزایش ظرفیت رگها بعلت گشاد شدن وریدها

2-     گشاد شدن آرتریولها و در نتیجه کاهش شدید فشار شریانی

3-     افزایش شدید نفوذ پذیری مویرگها توام با دفع سریع مایع بداخل فضای بافتی

 

تزریق مقادیر زیاد هیستامین موجب پیدایش شوک هیستامینی می شود که تقریبا شبیه شوک آنافیلاکتیک است اما با شدت کمتر .

4-  در صورتیکه بیمار دچار صدمات در ناحیه سر باشد می تواند در حالت flat  قرار گیرد ولی سر نبایستی پائینتر از بقیه بدن قرار گیرد.

 

  

برای از بین بردن و رفع علل شوک نظیر خونریزی و یا درد شدید باید سریع به بیمار کمکهای ضروری اولیه داده شود.

برای اصلاح شوک باید :

1-     بیمار را فورا بحالت درازکش (Flat) قرار دهید .

2-    روی او را بپوشانید .این پوشش بایستی بقدری باشد که از تلف شدن گرمای بدن جلوگیری کند .

3-     در صورت عدم علائم بهبودی در مصدوم از پزشک کمک بخواهید.

 

پوزیشن بیمار در شوک :

 

1-     پوزیشن بیمار باید بر حسب نوع ضایعه ی ایجاد شده باشد . معمولا بهترین پوزیشن Flat  است که باعث جریان بهتر گردش خون می شود.

2-     در صورت احتمال صدمه به نخاع ( گردن و پشت ) تا پیدا نشدن راه صحیح حرکت دادن بیمار در صورت امکان او را حرکت ندهید .در صورتیکه خطر آسیب و صدمه بیشتر وجود داشته و یا صدمه دیده احتیاج شدید به کمکهای اولیه دارد فورا حرکت دهید.

3-     آسیب دیدگانی که دچار زخمهای وسیع و عمیق بخشهای پایین صورت و فک هستند و یا بیهوش می باشند بایستی بصورت Latheral  قرار داده شوند تا ترشحات بتواند از دهان خارج شود. دقت کنید راههای هوایی بیمار بایستی باز بوده و تمیز باشد.

 

کمکهای نخستین  در اختلالات تنفسی و گردش خون

 

عملیات (Resusciatation)

 

تعریف و علل اختلالات تنفسی – هدف از تنفس آنستکه هوا را بداخل و خارج ریه ها بجریان انداخته تا اکسیژن لازم در اختیار خون قرار گرفته و گاز کربنیک موجود در آن خارج گردد. تنفس عملی است بسیار پیچیده که در انجام آن مغز- نخاع – قفسه سینه- مجاری عبور هوا و ریه ها هر کدام دارای وظیفه ای می باشند. اختلالات تنفسی ممکن است بعلت صدمات اتفاقی و یا بیماری های مختلف در هر یک از این نقاط بوجود آمده و منجر به نارسایی و یا وقفه تنفسی (( Respiratory Arrest گردد.پاره ای از علل وقفه تنفسی عبارتند از خفگی – مسمومیت ناشی از داروها و گازها- ضربه های شدید مغزی- فشردگی سینه- برق گرفتگی – بسته شدن راههای تنفسی – حمله قلبی – سکته ناقص و سوختگیهای ناشی از نفس کشیدن در هوای گرم حاصله از آتش. در کلیه موارد فوق تنفس مصنوعی لازم است و معمولا بجز در موارد برق گرفتگی و مسمومیت دارویی و یا مسمومیت ناشی از گاز دی اکسید کربن که اغلب ادامه تنفس مصنوعی برای زمانی دراز ضروری است بهبودی بزودی بدست میاید.

 

نکات اساسی در مراقبتهای فوری

نکات اصلی که باید در موارد اورژانس برای تمام بیماران در نظر گرفته شود عبارتند از:باز نگهداشتن راههای تنفس بیمار ، بکار بردن وسایل احیا کننده در صورت لزوم

جلوگیری از خونریزی

جلوگیری و یا درمان شوک (ارزیابی و میزان برون ده قلبی)

بررسی صدمات وارده بر قفسه سینه و یا گرفتگی های مجاری تنفسی

محافظت زخم و جراحات با پانسمان استریل یا کاملا تمیز

بیحرکت کردن شکستگیها با آتل و غیره

کنترل و ثبت علائم حیاتی بیمار : درجه هوشیاری ، فشار خون، نبض و تنفس و دخول و خروج مایعات

نوع و مقدار دارو

مراقبت های پرستاری انجام شده

آزمایشات فیزیکی و آزمایشگاهی

 

هنگام معاینه کردن یک فرد مجروح اگر بهوش باشد از او بخواهید که محل جراحات را به شما نشان دهد. در وقت معاینه ، لباس او را تا حد امکان جدا سازند تا بیشتر جراحات وارده را دریابید . در صورتیکه جراحات در زانو باشد بهتر است آن قسمت از لباس را پاره کنید .در صورت امکان دوخت لباس را بشکافید . بخاطر داشته باشید که آنکس که بیشتر از همه در حوادث دسته جمعی تقاضای کمک می کند احتمالا کمتر از مصدومی که صدایش در نمیاید اجتیاج به کمک دارد.

بخاطر بسپارید 1 – خونریزی 2- قطع تنفس 3- مسمومیت باید بفوریت معالجه شوند .

 

در صورتیکه بیمار پس از تصادفی شدید بیهوش و یا نیمه بیهوش باشد علت آن معمولا صدمات وارده بر سر بیمار است .

 

خونریزی از یک و یا هر دو گوش و یا از بینی : معمولا نشانه شکستگی جمجمه است . لبها و دهان بیمار را معاینه نمائید و به تغییر رنگ توجه کنید. گاهی ممکن است خون دلمه شده بر لبها نشانه صرع ،شاید علت مسمومیت باشد.

نبض بیمار را لمس کنید .بخاطر داشته باشید که نیافتن نبض نشانه مرگ بیمار نیست.

2- در صورت خونریزی شدید و یا خونریزی داخلی و یا جراحات سر هرگز مایعات به مصدوم ننوشانید.

3- مصدوم را گرم نگهدارید . این امر به جلوگیری از شوک کمک می کند ولی از گرم کردن بی اندازه بیمار خودداری نمایید.

4- یک نفر را همیشه دنبال پزشک و یا آمبولانس بفرستید . فرستاده شما حامل این اطلاعات باشد :

حالت مصدوم – محل – علت و شدت سانحه و لوازم موجود نزد شما. این اطلاعات پزشک را راهنمایی می کند که کجا برود و چه ابزاری با خود بردارد و چه اقداماتی قبل از رسیدن او صورت گرفته است.

5- خونسردی خود را حفظ کنید و در جابجا کردن مصدوم هرگز عجله نکنید .

 

تعریف کمکهای اولیه

 

کمکهای اولیه به مراقبتهایی اطلاق می گردد که هنگام وقوع حوادث برای جلوگیری از مرگ و یا کم کردن درد و رنج و یا پیشگیری از صدمات و عوارض بعدی برای مجروح یا مصدوم پیش از رسیدن پزشک و یا انتقال او به بیمارستان بعمل می آید.

در مواجهه با بیمارانی که به دلایل مختلف به اورژانسهای بیمارستانها مراجعه می کنند و یا دچار حوادث و سوانح گردیده اند توجه به وضعیت روحی و روانی بیمار مهمترین نکته ایست که در جهت کمک رسانی به او می تواند مؤثر باشد.

کار پرستار است که برداشت صحیحی از احساس بیمار داشته باشد و مسائل را از دریچه چشم او ببیند. هرگز نباید سعی در کوچک شمردن مشکلات بیمار داشت و باید با توجه به اهمیت قضیه و حفظ خونسردی نهایت کمک را در اسرع وقت در جهت بیمار انجام داد.

 

هدف از انجام کمکهای اولیه

 

بیمارانیکه احتیاج به کمکهای ائلیه و فوری دارند معمولا قربانیان حوادث و سوانح و یا بیماریهای گوناگون هستندکه احتیاج به مراقبت سریع و موقتی دارند و تا رسیدن پزشک این مراقبت ها باید ادامه یابد.

 

هدف اصلی ، نجات بیماراز مرگ حتمی است که اگر مراقبتهای  اولیه بطور صحیح انجام گردد ، نه تنها ناراحتی مصدوم یا بیمار را کمتر نموده بلکه کمک بزرگی به پزشک معالج بیمار می شود.

لزوم فرا گرفتن اصول کمکهای اولیه در زندگی روزمره هم آشکار و واضح است و روزبروز لزوم یادگیری این اصول افزوده میشود.

همانطور که بارها دیده اید در تصادفات اتومبیل ، کمک دهنده ها ، سرنشین ماشین را از زیر آهن پاره ها بیرون کشیده و سعی می کنند او را بحالت صاف خوابانده به بیمارستان انتقال دهند . در صورت کوچکترین بی احتیاطی و نا آشنایی با اصول کمکهای اولیه در صورتیکه پشت مصدوم شکسته باشد ممکن است کمکهای اولیه غلط و نابجا باعث صدمات کلی به ستون فقرات مصدوم شده و سبب فلج دائمی بیمار گردد.