وقتی انسانها تحت استرس قرار میگيرند ، بيشتر به بيماری مبتلا میشوند
دانشمندان ميگويند: با بررسي دقيق روي نوعي زنجيره باكتريايي موسوم به “Escherichia coli” ميتوان تشريح كرد كه چرا وقتي مردم تحت استرس قرار ميگيرند، بيشتر به بيماري مبتلا ميشوند.
محققان مركز پزشكي دانشگاه جنوب غربي تگزاس با انتشار مقالهاي در اين زمينه تصريح كردند: گيرنده تازه كشف شده، QseE نام دارد و در يك زنجيره مولد اسهال در باكتري ايكولي ساكن است. اين گيرنده سرنخهاي استرس را از ميزبان باكتري احساس كرده و به عامل بيماري زا كمك ميكند كه ميزبان را بيمار كند. اين گيرنده در واقع مولكولي است كه بر سطح يك سلول قرار دارد و اين سلول با مولكولهاي ديگر متصل است. مولكولهاي فوق اغلب به سلول علامت ميدهند كه يك عملكرد خاص را انجام دهد.
بر اساس اين مقاله كه در نشريه پيشرفتهاي آكادمي ملي علوم به چاپ رسيده است، دكتر وانيسا اسپرانديو، استاديار ميكروبيولوژي در دانشگاه تگزاس و محقق ارشد اين پژوهش ميگويد: گيرنده QseE يك عامل مهم در ايجاد بيماري است چون سرنخهاي استرس را كه اين گيرنده از ميزبان درك ميكند، معمولا با مسموميت يا بروز عفونت در خون توام هستند. اين سر نخها اساسا اپي نفرين و فسفات هستند.
دكتر اسپرانديو در اين مقاله خاطرنشان كرد: بيماراني كه ميزان فسفات در روده آنها زياد است، بيشتر در معرض ابتلا به عفونت و چرك هستند كه علت اين امر بروز عفونت سيستماتيك ناشي از باكتريهاي رودهاي است.
وي افزود: اگر ما بتوانيم دريابيم كه چطور باكتريها اين سرنخها را احساس ميكنند، سپس قادر خواهيم شد كه با مداخله در اين فرايند مانع از بروز عفونت و در نتيجه بيماري شويم.
به گفته متخصصان، در حالت طبيعي ميليونها باكتري در بدن انسان وجود دارند كه به طور بالقوه خطرناك و مضر هستند. در مقاله جديد آمده است كه اين باكتريها منتظر يك سيگنال يا علامت از طرف ميزبان هستند كه نشان ميدهد اين لحظه زمان مناسب براي آزاد كردن مواد سمي از جانب باكتريها است. بدون وجود اين سيگنالها باكتريها بدون اينكه سلولها را عفوني و مبتلا كند از مجاري گوارشي عبور ميكنند و خطري فرد را تهديد نميكند.
دانشمندان ميگويند: آنچه كه هنوز شناسايي نشده اين است كه چطور ميتوان مانع از آزاد شدن اين مواد سمي در لحظه مشاهده سيگنال در بدن شد.
محققان متذكر شدند: بديهي است كه سيگنالهاي شيميايي زيادي بين ميزبان و باكتريهاي بدن وي وجود دارد اما ما در حال حاضر اطلاعات بسيار كمي درباره اين فرايندها داريم و براي رسيدن به هدف نهايي يعني جلوگيري از بروز بيماري در شرايط استرس بايد تحقيقات بيشتري را به انجام برسانيم.